เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 215 พบลุงหลิวอีกครั้ง
“พวกคุณจะทำอะไร เสบียงบนตัวฉันมีแค่นี้ ต่อให้พวกคุณฆ่าฉันไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอก” ชายคนนั้นตะโกนอย่างตื่นตระหนก
สวีเหวินเซวียนและหลีซูร่วมแรงกันกระชากเถาวัลย์ เพียงไม่กี่อึดใจก็ลากเขากลับมาได้
อู๋จื้อปินแสยะยิ้มเย็น “นายจะตื่นตระหนกทำไม พวกเรายังไม่ได้คิดจะทำอะไรนายสักหน่อย นายจะวิ่งหนีทำไมกัน”
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่ชายคนนั้นกลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างยิ่ง รู้สึกอยู่ตลอดว่าคนกลุ่มนี้มีบางอย่างประหลาด
เขาพยายามจะแกะเถาวัลย์เหล่านั้นออก ทว่ายิ่งเขาขยับ เถาวัลย์กลับยิ่งรัดแน่นขึ้นจนแกะไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
“ในอดีตฉันกับพวกคุณไม่เคยมีเรื่องบาดหมาง ปัจจุบันก็ไร้ความแค้น ทำไมพวกคุณต้องพุ่งเป้ามาที่ฉันด้วย” เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก พลางแผดเสียงคำรามด้วยสีหน้าดุร้าย