เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 211 มันถึงกับรู้จักวางเหยื่อล่อ
ซอมบี้ลิ้นยาวเมื่อเห็นคนเป็น ๆ มากมายขนาดนี้ ก็ตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด ลิ้นเส้นนั้นหดกลับเข้าไปในปากก่อนจะพุ่งฉีดออกมาอีกระลอก แล้วพลิ้วไหวไปมากลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว
แม้ว่าลิ้นของมันจะดูพลิ้วไหวแผ่วเบา ราวกับอ่อนนุ่มและไม่มีเรี่ยวแรงอะไร แต่เมื่อครู่นี้กลับมีคนเป็น ๆ สองชีวิตต้องตายด้วยน้ำมือของมัน คนที่อยู่ในเหตุการณ์จึงไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย
“หัวหน้าหน่วย ไอ้ตัวบัดซบชวนแหวะนี่ต้องฆ่ายังไงเนี่ย” หวังเสี่ยวเฟยที่เพิ่งจะอาเจียนเสร็จยกใหญ่เอ่ยถามขึ้น
ปากของเขาในตอนนี้ทั้งขมทั้งเปรี้ยวทั้งเหม็น รสชาติยากจะบรรยาย ช่างจัดจ้านถึงใจจริง ๆ
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ตัวพรรค์นี้เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก พิลึกพิลั่นชะมัด” อู๋จื้อปินตอบกลับ