กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 189 เผาทำลาย
เมื่อค่ำคืนมาเยือน ทางด้านเหมืองกลางแจ้งก็บังเกิดเพลิงลุกโชนสว่างจ้า
เนื่องจากเปลวไฟโหมกระหน่ำรุนแรง จนย้อมท้องฟ้าไปครึ่งแถบให้กลายเป็นสีแดงชาด จึงดูสะดุดตายิ่งนัก
แท้จริงแล้ว การที่กลุ่มเล็กแสงอรุณทำเช่นนี้ ไม่เพียงสามารถเก็บเกี่ยวแกนผลึกจำนวนมากได้อย่างง่ายดาย แต่ขณะเดียวกันยังสามารถหลีกเลี่ยงการเพาะพันธุ์ของเชื้อไวรัสและแบคทีเรียจำนวนมหาศาลได้อีกด้วย
พึงรู้ว่า ทั่วทั้งหุบเขาและผืนป่าแห่งนี้เต็มไปด้วยซากศพที่มีเนื้อมีหนัง หากถูกแดดแผดเผา แล้วถูกน้ำฝนชะล้าง ย่อมต้องเน่าเปื่อยและมีหนอนขึ้นอย่างแน่นอน
ถึงเวลานั้น ผืนดินใต้กองภูเขาซากศพนี้จะถูกธารโลหิตซึมซาบจนชุ่มโชก และในอากาศก็จะคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นศพเน่าอันเข้มข้น