เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 183 ฝูงชนคลุ้มคลั่งอันบ้าคลั่ง
ในวันที่ 10 ของความหนาวเยือกแข็ง มีผู้คนหนาวตายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในตอนแรก เหล่าทหารที่ยกศพยังคงมีความรู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง ทว่านานวันเข้า พวกเขาก็ด้านชาไปอย่างสิ้นเชิง
มันซ้ำซากจนเกินไป ราวกับว่าสิ่งที่พวกเขายกอยู่นั้นไม่ใช่ร่างของเผ่าพันธุ์เดียวกัน แต่เป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่งเท่านั้น
ความหวาดกลัวต่อความตายแผ่เข้าปกคลุมทั่วผืนฟ้าของฐานที่มั่น ไม่มีใครอยากหนาวตาย จึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหาความอบอุ่น
บางคนเพิ่งจะสิ้นใจ ศพยังไม่ทันแข็งตัว อย่าว่าแต่ผ้านวมที่เคยห่มเลย แม้แต่เสื้อผ้ากางเกงที่สวมอยู่บนตัวก็ยังถูกปลดเปลื้องไปจนหมด
สิ่งที่พอจะเผาได้ในหอพักหลายแห่งถูกเผาจนเกลี้ยง ทุกคนต่างตัวสั่นงันงกเบียดเสียดกัน กอดกันกลมเพื่อพึ่งพาความอบอุ่นจากกันและกัน