เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 167 นี่มันตัวอะไรกัน
เด็กชายคนนี้ชื่อเสี่ยวหนาน พ่อแม่ของเขาถูกซอมบี้กลายพันธุ์ฆ่าตายไปเมื่อช่วงก่อนหน้า
เดิมทีหัวหน้าหน่วยของกลุ่มเล็กผู้รอดชีวิตกลุ่มนั้นจิตใจดีเป็นพิเศษ แม้จะเป็นคนชราและเด็กที่ไร้ความสามารถในการใช้แรงงานและต่อสู้ เขาก็ไม่เคยทอดทิ้ง
เสี่ยวหนานอุตส่าห์ก้าวผ่านความเจ็บปวดจากการสูญเสียทั้งพ่อและแม่มาได้ ทว่านึกไม่ถึงว่าทั้งกลุ่มเล็กจะถูกกวาดล้างทั้งกลุ่มไปเสียแล้ว
ตั้งแต่เดินทางกลับมาถึงฐานที่มั่นฉางเล่อ เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว เขากลับไม่พูดไม่จาสักคำ คนทั้งคนราวกับเป็นภาวะจิตวิญญาณหลุดลอย ได้แต่นิ่งเหม่อไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง
“เสี่ยวหนาน เธอต้องเข้มแข็งขึ้นมานะ ตอนนี้คือวันสิ้นโลก เธอมีชีวิตรอดได้เพิ่มอีกหนึ่งวัน ก็คือกำไรเพิ่มหนึ่งวัน” อู๋จื้อปินลูบศีรษะของเขา พลางเอ่ยด้วยความหวังดีจากใจจริง