กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 139 ฉันไว้ใจพวกนายได้ไหม
เศษกระจกร่วงหล่นลงบนพื้น ส่งเสียงแตกเปราะดังก้องหลายครา
ที่ปะปนอยู่ท่ามกลางนั้น ยังมีเสียงกรีดร้องและเสียงก่นด่าอย่างตื่นตระหนกตกใจอยู่อีกไม่น้อย
ในขณะที่ชายแว่นเสื้อเชิ้ตลายตารางขว้างขวดแก้วที่เหลืออีกใบขึ้นไปบนอากาศ เตรียมจะยิงมันให้แตกเช่นกัน ลูกดอกหน้าไม้ดอกหนึ่งก็ปักลึกเข้าไปในศีรษะของเขา
ในแววตาของหวังเสี่ยวเฟยและหลิวซวี่นอกจากความตกตะลึงแล้ว ก็มีแต่ความตกตะลึง ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกที่สองอีกเลย
เพราะสิ่งที่กดทับอยู่บนตัวพวกเขานั้น แท้จริงแล้วคือที่นอนสปริงอันหนานุ่มแผ่นหนึ่ง