กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 132 อับอายขายหน้าถึงที่สุด
หลังจากซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนี้ตายลง เถาวัลย์ครึ่งท่อนที่ข้อมือก็พลอยตายสนิทไปด้วย
พอมองดูแบบนี้ มันก็ดูเหมือนจะไม่ได้แตกต่างจากซอมบี้ตัวอื่น ๆ เท่าไหร่นัก
เมื่อปราศจากการคุกคาม บรรยากาศโดยรอบก็กลับมาคึกคักขึ้นอีกครั้งในทันที
“ฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเนี่ยแหละ ว่าก่อนที่มนุษย์จะกลายเป็นซอมบี้ถ้ามีความแค้นฝังลึกมาก พอเปลี่ยนเป็นซอมบี้แล้วยังจะตามมาล้างแค้นได้อีก” เฝิงปิงถอนหายใจออกมาเช่นนี้
สวีเหวินเซวียนปั้นหน้าทะเล้นพูดขึ้นมาทันที “รอวันที่ฉันกลายเป็นซอมบี้เมื่อไหร่ ฉันก็จะมาตามหาพวกนายเล่นด้วยเหมือนกัน ถึงตอนนั้นพวกนายห้ามรังเกียจฉันนะ แล้วก็ห้ามลงมือกับฉันด้วยล่ะ”