เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 127 เงียบสงบจนดูพิลึกพิลั่น
เมื่อเห็นว่ามีเหยื่อเดินเข้ามาหาเองถึงที่ ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนั้นก็ส่งเสียงคำรามด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาอีกสองที
โดยไม่มีกระบวนท่าที่สวยหรูโอ่อ่า และไม่มีทักษะที่พลิกแพลงอันใด เฟิงจิ่นเงื้อดาบขึ้นฟันใส่ฝ่ายตรงข้ามตรง ๆ
เป็นไปตามคาด ดาบเล่มนั้นฟันลงบนร่างของซอมบี้กลายพันธุ์ ไม่ต่างอะไรกับการฟันลงบนแผ่นเหล็กกล้าเลยแม้แต่น้อย
และการกระทำของเฟิงจิ่นนี้ ก็ได้ยั่วยุโทสะของซอมบี้กลายพันธุ์เข้าอย่างจัง มันพุ่งกระโจนไปข้างหน้าทันที หมายจะจับตัวเฟิงจิ่นให้ได้
เฟิงจิ่นเบี่ยงกายวูบ หลบไปทางด้านซ้ายของซอมบี้กลายพันธุ์อย่างคล่องแคล่ว ทำให้มันตะครุบได้เพียงความว่างเปล่า
แน่นอนว่า ที่เฟิงจิ่นอาจหาญก้าวออกไป ไม่ใช่เพราะเขาไม่กลัวตาย และไม่ได้คิดจะอวดความเป็นวีรชนแต่อย่างใด