กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 87 พี่น้องคนใจอ่อน
หลังจากเดินออกมาจากโรงอาหาร หวังเสี่ยวเฟยก็บ่นพึมพำด้วยความโมโหไม่ยอมหยุด
“พี่ ถ้าอู๋จื้อปินคิดจะรวมกลุ่มจริง ๆ พวกเราก็แยกย้ายกันเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะการจัดสรรของฐานที่มั่น ฉันไม่อยากร่วมงานกับคนของทีมที่หกเลยสักนิด”
“ถึงแม้ไอ้พวกน่ารำคาญคนอื่นจะตายไปหมดแล้ว แต่พอเห็นหน้าอวี๋ฮ่าวฉันก็รู้สึกคลื่นไส้อยากจะอ้วก ทุกครั้งที่สบตากับมัน ฉันอยากจะกลอกตาขึ้นฟ้าจริง ๆ”
“อืม ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” หลีซูตอบกลับ
สำหรับเสี่ยวหม่าเกอกับเหลยไห่หมิงนั้น เธอไม่ได้มีความรู้สึกแง่ลบอะไรขนาดนั้น อย่างไรเสียทั้งสองคนก็ขยันขันแข็งตั้งใจทำงาน อารมณ์ก็ดี นอกจากจะเป็นคนใจดีเกินเหตุไปบ้างแล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีข้อเสียอะไรอื่น