ตอนที่ 17 ฉันอยากกินลูกอม

ตอนที่ 17 ฉันอยากกินลูกอม

ตลอดทั้งบ่าย ผู้รอดชีวิตที่เพิ่งมาถึงต่างเดินดูรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น ราวกับท่านยายหลิวเพิ่งเข้าสวนต้ากวนเป็นครั้งแรก

ไม่มีใครคิดเลยว่าเรือนจำที่ในยุคสังคมสงบสุขทุกคนต่างหลีกเลี่ยง จะกลายเป็นป้อมปราการที่ปลอดภัยที่สุดในวันสิ้นโลก

ยามเย็น ทุกคนที่พูดคุยหัวเราะกันต่างทยอยไปยังหน้าโรงอาหาร เริ่มรับอาหารและรับประทาน

หากพูดให้เคร่งครัด ก็ไม่อาจเรียกว่าตักอาหาร แต่เป็นการรับอาหาร ที่นี่ไม่มีทางเหมือนโรงอาหารมหาวิทยาลัยหรือโรงอาหารหน่วยงาน ที่จะสั่งกับข้าวได้ตามใจชอบ

อาหารมาตรฐานมีเนื้อหนึ่งอย่าง ผักหนึ่งอย่าง และซุปหนึ่งอย่าง ไม่มีทางเลือกอื่น โรงอาหารเตรียมอะไรมาก็ต้องกินอย่างนั้น