กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนเงียบเป็นใบ้ไปเลย
นี่มันเรื่องอะไรกันกัน
เขาแค่คอแล้วจัดท่าทางราวกับนักบวชผู้ตรัสรู้
"อืม"
"ศิลปะการทำอาหารของประเทศจีนนั้นล้ำลึกอย่างหาที่สุดมิได้ เป็นสมบัติล้ำค่าของชาติ"
เสียงของเขามั่นคง แฝงความห่างเหินที่แทบสังเกตไม่ได้
"ตั้งแต่โบราณกาล เราถ่ายทอดให้คนภายในเท่านั้น ไม่ถ่ายทอดให้คนภายนอก"
เฉินเนี่ยนทิ้งประโยคนี้ไว้ แม้แลไม่แลชาวต่างชาติทั้งสามที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าตกตะลึง ก็เดินตรงไปยังรถสปอร์ตของเขา
เขาเปิดประตูรถแล้วนั่งเข้าไป
เครื่องยนต์คำรามเสียงทุ้มต่ำ รถค่อยๆ แล่นออกไป