กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนแข็งค้างไปทั้งตัว
เฮ้ ๆ ๆ ฉันอนุญาตให้คุณเข้ามาแล้วหรือ
กู่จื่อยวี่ราวกับมองไม่เห็นสีหน้าของเขาที่บอกว่า ‘คุณเป็นบ้าหรือไง’
เธอสำรวจห้องนอนของเฉินเนี่ยนอย่างไม่สนใจใคร แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ห้องของเจ้านายเฉินก็สะอาดใช้ได้เลยนะ”
ห้องของเฉินเนี่ยนเรียบง่ายมาก มีเตียงหนึ่งหลัง ตู้เสื้อผ้าหนึ่งบาน โต๊ะเขียนหนังสือหนึ่งตัว เท่านั้น
เป็นการตกแต่งแบบผู้ชายตรง ๆ มาตรฐาน ที่เน้นความโล่งจนเหมือนบ้านไม่มีข้าวของ
“ก็พอได้”
เฉินเนี่ยนเค้นสองคำออกจากซอกฟัน ยืนขวางประตูไว้ ท่าทางชัดเจนว่าเชิญออก
“คุณจะดื่มน้ำใช่ไหม เครื่องกดน้ำอยู่ในห้องนั่งเล่น ออกไปเลี้ยวซ้ายก็เห็นแล้ว”