กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่ไม่นานเฉินเนี่ยนก็นึกถึงปัญหาอีกข้อหนึ่งขึ้นมา
“ขายแค่เมนูขึ้นชื่อของพ่อครัวไม่กี่คน จำนวนเมนูจะน้อยเกินไปไหม”
“แล้วถ้าเมนูไหนดังเป็นพิเศษจนทำไม่ทันความต้องการ ลูกค้าที่ไม่ได้กินจะบ่นไหม”
“แบบนี้ก็กลายเป็นการตลาดสร้างความขาดแคลนไปแล้วไม่ใช่หรือ”
เขาก็ยังมีความกังวลของเขาอยู่ดี
หวังหยาซิงมองเขา ยิ้มอย่างมั่นใจ ราวกับคาดเดาไว้แล้วว่าเขาจะถามแบบนี้
เธอขยับเข้ามาใกล้ กดเสียงลง น้ำเสียงแฝงความลึกลับและเย้ายวนเล็ก ๆ
“การตลาดสร้างความขาดแคลน บางครั้งกลับเป็นการตลาดที่เหนือชั้นที่สุด”
“แต่ถึงอย่างนั้น ฉันยังมีเหตุผลอีกข้อที่นายไม่มีทางปฏิเสธได้”
ความอยากรู้ของเฉินเนี่ยนถูกจุดขึ้นมาอย่างเต็มที่