กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนค่อนข้างหมดหนทาง
"เสี่ยวย่า ออกไปก่อน ผมกับ...คุณปี้ยังมีเรื่องต้องคุยกัน"
หวังหยาซิงจึงพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ ก่อนออกไป ยังใช้สายตาเตือนปี้ลี่เหวินอีกครั้ง สายตานั้นเหมือนพูดว่า
"นายอยู่นิ่ง ๆ ให้ดี!"
พอหวังหยาซิงออกไป ประตูห้องพักปิด ปี้ลี่เหวินจึงโล่งใจในที่สุด รู้สึกเหมือนเดินพ้นประตูนรกมาได้
เขาไม่ได้สนใจหวังหยาซิงเลย ความสนใจทั้งหมดอยู่ที่เฉินเนี่ยน
"เจ้านายเฉิน..." เขาพูดอย่างระมัดระวัง กลัวเฉินเนี่ยนจะกลับคำ
"ที่นี่ไม่มีการปฏิบัติพิเศษ"
"ไม่ว่าคุณจะเคยเป็นประธานหรือคุณชาย มาถึงที่นี่ต้องเริ่มตั้งแต่ต้นทั้งนั้น"
"เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้ว!" ปี้ลี่เหวินพยักหน้าอย่างแรง