กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชิ่วหมิงถูกพ่อด่าจนเงยหน้าไม่ขึ้นใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำ
“ผม…”
เขาอยากอธิบายแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
หรือจะบอกว่าตนเองมาเพราะอยากกินอาหารที่นี่?
ถ้าเป็นแบบนั้นพ่อเขาคงหักขาเขาแน่
เหล่าชิ่วจ้องลูกชายที่ไม่เอาไหนคนนี้โกรธอยู่ตั้งนานสุดท้ายก็ถอนหายใจหนัก ๆ
เขาโบกมือราวกับลูกบอลที่แฟบลง
“ช่างเถอะช่างเถอะแกอยากทำที่นี่ก็ทำไปก่อน”
ชิ่วหมิงได้ยินแล้วตาสว่างคิดว่าตัวเองรอดพ้นเคราะห์ไปแล้ว
แต่คำพูดต่อไปของพ่อกลับทำให้เขาราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง