กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนรู้สึกได้ถึงความนุ่มอุ่นบนต้นแขนของเขา
เขาชักแขนกลับอย่างไม่เป็นธรรมชาตินัก
บริเวณใบหูมีสีแดงระเรื่อที่สังเกตเห็นได้ยากค่อย ๆ ลามออกมาอย่างเงียบเชียบ
“พอแล้ว ๆ เลิกพูดตลกขบขันแถวนี้ได้แล้ว”
น้ำเสียงของเขาฟังดูมีความประหม่าอยู่บ้าง
“ไปบอกพวกเขาว่าการเดิมพันนี้ ฉันรับคำท้า”
“จริงเหรอคะ?”
เหลียนเหลียนเปลี่ยนจากโศกเศร้าเป็นดีใจในทันที ดวงตาของเธอเป็นประกายจ้องมองเขา
“จริง”
“เย้! เจ้านายเฉินคุณนี่ดีที่สุดเลย!”