กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเนี่ยนเลื่อนจานไก่นึ่งใบบัวนั้นไปตรงกลางโต๊ะ
หลินเย่หัวเห็นเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้น ช่วยเขารับจานไว้
เฉินเนี่ยนหยิบมีดสำหรับทานอาหารเล็ก ๆ ตามขอบใบบัวผ่าเบา ๆ
"ฉือละ"
ตามที่ใบบัวถูกปอกทีละชั้น คือกลิ่นหอมชื่นของใบบัว
กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อ กลิ่นสดของจวินกู่ราวกับมีเนื้อตัวจริง เจาะเข้าไปในโพรงจมูกของทุกคนในที่ทันที
ตัวไก่สีทองมันวาวปรากฏต่อหน้าทุกคนอย่างสมบูรณ์
ผิวไก่ยังเกาะน้ำซุปคริสตัลอยู่ เห็ดหอมเต็มดอกสองสามดอกประดับระหว่างกลาง เพิ่มสีสันน่ากินอีกสองสามส่วน
"พระเจ้า หอมเกินไปด้วย"
เจียงอี้อดอุทานไม่ได้ ดวงตามองตรง