กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นักกีฬาต่างถิ่นอีกหลายคนข้าง ๆ ก็ทำแบบเดียวกัน
กองเชียร์ญาติและเพื่อนของพวกเขายิ่งสงสัยใคร่รู้เข้าไปอีก
“เมืองเยี่ยนเฉิงพวกคุณมีที่แบบนี้ด้วยเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยรู้เลย?”
“คราวหน้าพวกเราจะไปกันเป็นกลุ่ม นายต้องนำทางนะ!”
เหล่านักกีฬาเอ็นจอยกับความรู้สึกได้อวดที่ทุกสายตาจับจ้อง
ราวกับว่าพวกเขาไม่ได้มาแข่ง แต่เป็นผู้บุกเบิกที่มาเปิดเผยแดนลับแห่งอาหารอันโอชะ
ความสุขแบบนี้ยังมากกว่าการวิ่งเสียอีก
เวลาผ่านไปทีละนาที
จนเกือบสองยาม คนในห้องส่วนตัวจึงเริ่มมีทีท่าว่าจะแยกย้าย
ช่างภาพเริ่มเก็บอุปกรณ์ ค่อย ๆ บรรจุเลนส์ทีละตัวลงในกล่องอุปกรณ์