กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวหวงเหมาถูกคำพูดที่มั่นใจราวกับมีเหตุผลเต็มร้อยของเขาทำให้พูดไม่ออก และเริ่มหัวเสียขึ้นมาเล็กน้อย
“คุณลุงคนนี้ทำไมไม่ยอมฟังเหตุผลเลย?”
“วันนี้ผมจะต้องจอดตรงนี้ให้ได้!”
เขาพูดพลางทำท่าจะเหยียบคันเร่ง
เหล่าชิ่วไม่รีบร้อน มือหนึ่งยึดหน้ารถ อีกมือกุมหน้าอกตัวเอง
ร่างกายเซเล็กน้อย สีหน้าฉายความเจ็บปวด
“โอ๊ย…”
“หัวใจผม…ไม่ค่อยดี…”
“คนหนุ่มอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม กระดูกแก่ ๆ ของผมรับแรงชนไม่ไหว…”
หน้าของเสี่ยวหวงเหมาเปลี่ยนเป็นเขียวในพริบตา