กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพื่อนซี้สาวอีกคนก็พูดขึ้นเช่นกัน
“โอ๊ย เธอคงไม่ได้กลัวก้างติดคอหรอกใช่ไหม ของอร่อยขนาดนี้ ถ้าไม่ลองสักคำก็น่าเสียดายแย่”
รอยยิ้มของฟงหยู่เหม่ยแฝงความจนใจ
“พวกเธอกินกันเถอะ ฉันอาจจะ...อาจจะไม่มีที่ว่างในท้องแล้ว”
เมื่อหลินเย่หัวเห็นดังนั้นก็เอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ภรรยา ลองแค่คำเล็ก ๆ ก็พอ เจ้านายเฉินลงมือทำอาหารเองทั้งที ถ้าไม่ลองชิมก็น่าเสียดายเกินไป”
ทว่าไม่ว่าทุกคนจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร ฟงหยู่เหม่ยก็เพียงยิ้มพลางส่ายหน้า ท่าทีแน่วแน่ไม่เปลี่ยน
เฉินเนี่ยนเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงเฝ้าสังเกตสีหน้าของฟงหยู่เหม่ยอย่างเงียบ ๆ
จู่ ๆ เขาก็เอ่ยปากทำลายบรรยากาศชะงักงัน
เขามองไปทางหลินเย่หัวด้วยสีหน้าอ่อนโยน