กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่จวินเป็นครั้งแรกที่มาที่แบบนี้
แสงไฟอันตระการตา จังหวะเพลงที่แรง และยังมีคนหนุ่มสาวที่เดินไปมาในทางเดิน ล้วนทำให้เขารู้สึกแปลกแยก
เขานั่งอย่างตัวแข็งอยู่มุมสุดของโซฟา มือทั้งสองไม่รู้จะวางไว้ที่ไหน
ขณะนั้นเอง ประตูห้องส่วนตัวถูกเปิดออก
เมิ่งเมิ่งพาสาว ๆ หมู่หนึ่งเดินเข้ามา ใบหน้าแขวนรอยยิ้มรุ่นเดียวกับตอนต้อนรับแม่ของสวี่จวินเมื่อกี้
"หนุ่ม ๆ ทั้งหลาย สวัสดีค่ะ ต้องการสั่งอาหารไหมคะ"
สวี่จวินเห็นท่าทีแบบนี้ สมองก็ปั่นป่วน สัญชาตญาณก็อยากจะลุกขึ้นยืนวิ่งออกไป
นี่... นี่จะทำอะไรกัน
เขาคิดว่าพีพีพวกเขาพาตัวเองมาเพื่อจะทำอะไรไม่เหมาะสม
"เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ นั่งนั่ง"