กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดนี้ไม่ได้เกินจริงแม้แต่น้อย
โจวชุ่นเคยกินไก่ต้มน้ำเกือจากร้านนับไม่ถ้วน แต่ไม่มีจานไหนเทียบได้กับจานตรงหน้า
“ใช่แล้ว ๆ รสชาติเนื้อไก่นี้สดอร่อยเกินไปแล้ว!”
“ทำไมถึงได้ทั้งออกรสและนุ่มขนาดนี้?”
ทุกคนพากันเห็นด้วยโดยตะเกียบไม่เคยหยุด
อาหารอีกหลายจานที่ตามมา
ไม่ว่าจะเป็นข้าวผัดไข่ทองคำจานที่ดูธรรมดาไม่โดดเด่นแต่พอกินแล้วกลับเม็ดข้าวแยกกันชัดเจนและหอมกลิ่นไข่เต็มห้อง
หรือเมนูผัดบ้าน ๆ อีกหลายจาน ล้วนทำให้คนกลุ่มนี้ได้สัมผัสว่าอาหารอร่อยของแท้เป็นอย่างไร
เสี่ยวหยวนยิ่งไม่มีเวลาแม้แต่จะชม
เขาถือชามข้าวผัดไข่กินคำแล้วคำเล่าโดยไม่เงยหน้าขึ้นเลย