กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลยซานรู้สึกร่างกายที่ใกล้จะหมดแรงสิ้นดีของตัวเอง ถูกเติมพลังงานใหม่เข้าไปในทันที
เขาหยิบถาดอาหารขึ้นมา ตักไก่แกงกะหรี่ให้ตัวเองเต็ม ๆ หนึ่งทัพพีใหญ่ แล้วตักข้าวอีกสองทัพพีเบ้อเริ่ม
หาที่ว่างนั่งลง เขาตักไก่ที่ชุ่มซอสคำหนึ่งเข้าปากอย่างอดใจไม่ไหว
ไก่ตุ๋นจนนุ่มมาก แทบจะละลายในปาก
รสแกงกะหรี่เข้มข้นกลมกล่อม เผ็ดกำลังดี
เสริมด้วยข้าวหอมหวานอีกคำ
ในเสี้ยวนั้น เหลยซานรู้สึกว่าความเหนื่อยทั้งคืนของตัวเอง ถูกความอร่อยคำนี้เยียวยาจนหายเกลี้ยง
“อร่อย... อร่อยมาก...”
เขาอดส่งเสียงถอนหายใจอย่างพึงพอใจออกมาไม่ได้
“ใช่ไหมล่ะ?”