กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงของแม่เสี่ยวหม่าสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความโกรธ หน้าอกขึ้นลงอย่างรุนแรง
“ดูสิ ที่แกหามามันอะไรกันวุ่นวายไปหมด!”
เสี่ยวหม่ากุมหน้า งงไปหมดสิ้น
พ่อเสี่ยวหม่า ที่นั่งไม่ติดอยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นไฟสงครามย้ายเป้าไปได้สำเร็จ ก็ตั้งจุดยืนมั่นทันที
เขาลุกขึ้นพรวด ชี้ไปที่ลูกชาย
“ไอ้เด็กเปรต! ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ ทำเสียเรื่องเก่งนัก!”
พูดพลาง เขาก็พุ่งเข้าไป ต่อยหลังเสี่ยวหม่าหนึ่งที
“โอ๊ย!”
เสี่ยวหม่าร้องโหยหวน กุมหัววิ่งหนีภายใต้การ “ตีคู่ผสม” ของพ่อแม่
ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิดออก