กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พ่อของนั่วหนั่วยกถ้วยพอร์ซเลนสีขาวขึ้นดื่มซื่อกั๋วถังที่เหลือจนหมด
ความหวานเย็นสดชื่นไหลจากปลายลิ้นลงถึงกระเพาะ ดับความเผ็ดร้อนได้ในทันที
“ฟู่...”
เขาถอนหายใจยาวอย่างพอใจ รู้สึกทั้งคนมีชีวิตกลับมา
“พนักงาน ช่วยเติมซุปนี่อีกถ้วย”
เขาพูดกับพนักงานเสิร์ฟสาวข้าง ๆ อย่างยังไม่อิ่ม
“ได้ คุณลูกค้า กรุณารอสักครู่”
สาวนั้นยิ้มรับคำ แล้วหันไปเตรียม
เมื่อแก้ปัญหาเรื่องความเผ็ดได้แล้ว ความสนใจของพ่อของนั่วหนั่วก็มาอยู่ที่ ‘ดาวเด่น’ จานสุดท้าย
กุ้งมังกรผัดกระเทียมจานนั้น