กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พ่อลูกทั้งสองไม่พูดอีก ต่างก็ก้มหน้าโจมตีถาดหุ่ยเมี่ยนนั้นเป็นครั้งสุดท้าย
สองคนสลับกันคีบ กินอย่างเสียงดัง
เพิ่มจิบเบียร์เย็นๆ หนึ่งคำ ความรู้สึกนั้นเหนือกว่าเทพอมตะเสียอีก
ความกังวลและความเหนื่อยล้าทั้งหมด
ราวกับถูกชะล้างจนหมดสิ้นในช่วงเวลานี้ด้วยหุ่ยเมี่ยนชามที่สะใจนี้
ไม่นาน เส้นและน้ำซุปในถาดก็ถูกกำจัดจนหมดเกลี้ยง เหลือแต่น้ำมันแดงเล็กน้อยก้นถาด
พ่อลูกทั้งสองวางตะเกียบ เรอเสียงดังอย่างพอใจเต็มเปี่ยม
จ่ายเงินเสร็จ สองคนพร้อมกลิ่นเหล้าเต็มตัวและความพอใจเต็มเปี่ยม เดินโซเซกลับบ้าน
……
"คลิ๊ก"