ตอนที่ 298 ร่วมผ้าห่มยามเกิด ร่วมสุสานยามตาย

เวินจัวฮวาพูดจบก็หันกลับไปจะขยับเข้าใกล้เซียวสิงเหออีก ทว่าครานี้นางกลับถูกบุรุษดึงเข้าไปกอดไว้ในอกโดยตรง แขนของเขาโอบรัดเอวของนางเอาไว้แน่น จนเวินจัวฮวาขยับเขยื้อนมิได้

“เราบอกว่าไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต”

สุ้มเสียงทุ้มต่ำเจือความขุ่นเคืองดังมาจากเหนือศีรษะ

เซียวหวนหยวนกอดเวินจัวฮวาเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยมือ การที่เขาไม่ยอมให้สตรีกอดบุตรชายของพวกเขานั้นก็มิใช่เพราะเพิ่งถูกบุตรชายปัสสาวะรดใส่จนเปียกไปทั้งตัวเสียทีเดียว การถูกบุตรชายปัสสาวะรดใส่ทั้งตัวนั้นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจอยู่บ้าง ทว่าที่สำคัญที่สุดคือเขาหึงหวง

หึงหวงที่สตรีผู้เอาแต่ร้องโวยวายตอนล้างหน้าชำระกายว่า “ไม่มีแรงแล้ว” “ไม่ไหวแล้ว” พอถึงคราวจะกอดลูกกลับมีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันใด

เซียวหวนหยวนจ้องมองใบหน้าขาวผ่องเนียนนุ่มของเสี่ยวสิงเหอกับดวงตาที่ร้องไห้จนบวมเป่งโดยมิได้ใจอ่อนเลยแม้แต่น้อย

สำหรับเขาแล้ว บุตรย่อมสูงส่งตามมารดา