เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวินจัวฮวากวาดสายตามองไปรอบหนึ่งก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาร่างของบุรุษผู้นั้น นางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดูท่าที่นางส่งสิงเหอมาที่นี่ เขาจะโยนให้ผู้อื่นดู ส่วนตนเองแอบไปหาความสำราญสบายใจเสียแล้ว
เวินจัวฮวาหยุดฝีเท้า ริมฝีปากสีแดงชาดเผยอออกแผ่วเบา
“ฝ่าบาทเล่า”
ในโถงพลันมีเสียงสตรีอันคุ้นเคยดังขึ้นมาสายหนึ่ง คนทั้งสามที่กำลังปรนนิบัติปลอบโยนเซียวสิงเหออยู่ต่างหันขวับไปมองพร้อมเพรียงกัน
“บ่าวถวายบังคมหวงกุ้ยเฟยหยวนพ่ะย่ะค่ะ” เฉินเฉวียนอันได้สติกลับมาก่อนผู้ใด เขาอุ้มองค์ชายบุตรราชาเดินไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว จนกระทั่งมาถึงเบื้องหน้าของหญิงสาว ด้วยเหตุที่อุ้มองค์ชายอยู่ เขาจึงไม่สะดวกที่จะค้อมเอว ด้วยเหตุนี้จึงยืนตัวตรงเอ่ยความ “ทูลหวงกุ้ยเฟยเหนียงเหนียง เวลานี้ฝ่าบาทกำลังสรงน้ำชำระกายอยู่ที่ตำหนักข้างพ่ะย่ะค่ะ”
กลางวันแสก ๆ จะอาบน้ำอันใดกัน