ตอนที่ 293 สมุนไพร

รอจนในโถงเหลือเพียงสองคน เซียวหวนหยวนก็ออกแรงหยิกเนื้อนุ่มบนแก้มนวลของหญิงสาว เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า

“บอกให้เจ้ารู้จักระวังวาจาเสียบ้าง”

ต่อเรื่องนี้ เวินจัวฮวากะพริบตาอย่างไม่แยแส ส่งเสียงฮึดฮัดกล่าวว่า “หม่อมฉันปากไม่มีหูรูด ฝ่าบาทเพิ่งทรงทราบเป็นครั้งแรกเสียที่ไหนเล่าเพคะ”

“เช่นนั้นรึ” ยามมองริมฝีปากแดงระเรื่อที่ขยับขึ้นลงของนาง แววตาของเซียวหวนหยวนพลันเข้มลึกขึ้นโดยไม่รู้ตัว นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ขึ้นไปอย่างเชื่องช้าเนิบนาบ ตั้งแต่ตอนที่นางโผเข้าสู่อ้อมอกของเขาพร้อมกลิ่นหอมกรุ่นหลังอาบน้ำ เขาก็รู้แล้วว่าสิ่งนี้หมายความว่าอะไรกัน

นางพ้นช่วงอยู่เดือน สามารถได้รับความโปรดปรานได้แล้ว