กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงของขันทีไม่เบาเลย น้ำเสียงแหลมสูงจนทุกคนในที่นั้นได้ยินกันถ้วนหน้า
หิมะตกหนักที่จางโจว... หยุดแล้วหรือ
ขุนนางในราชสำนักต่างมองหน้ากันไปมา ทุกคนนอกจากความยินดีแล้ว ยังแฝงไปด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกระคนขบขัน
วันพร้อมหน้าพร้อมตาฉลองปีใหม่ หากมิใช่เพื่อราษฎรใต้หล้า ผู้ใดเล่าจะอยากก้าวออกจากบ้านในเวลาเช่นนี้
ทว่า... ทว่าทางฝั่งพวกเขาเพิ่งจะหารือแผนรับมือเสร็จ หิมะที่จางโจวก็หยุดตกช่างประจวบเหมาะเสียจริง...
ขุนนางในราชสำนักที่ช่วยไกล่เกลี่ยให้ฟู่ท่านคราวนี้ถือว่าหาช่องทะลวงผ่านได้แล้ว รอจนขันทีน้อยก้าวพ้นประตูเข้ามา เขาก็รีบร้อนเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน “หิมะที่จางโจวหยุดตกตั้งแต่เมื่อใด”
ขันทีน้อยยืนนิ่งแล้วก้มหน้ากล่าวว่า
“เรียนท่าน หิมะหยุดตกราว ๆ ยามอิ๋นขอรับ”