กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหนียงเหนียงออกแรงอีกนิดเจ้าค่ะ!”
วาจาของหมอตำแยดังก้องอยู่ข้างหูไม่หยุด คอยเตือนสติเวินจัวฮวา ท่ามกลางความเจ็บปวดจากการบีบรัดและฉีกขาดของผู้น้อย นางส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาขึ้นมาอีกครา จากนั้นนางก็รู้สึกเบาสบายขึ้นชั่วขณะ ทั้งร่างไร้เรี่ยวแรงจนทรุดฮวบลงบนตั่งนุ่ม
เสียงกรีดร้องของสตรีเงียบหายไป รูม่านตาของเซียวหวนหยวนพลันหดเกร็ง หัวใจแทบจะลอยขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย เท้าของเขาก้าวขึ้นไปตามจิตสำนึก พุ่งตรงไปยังหลังม่านลายดอกทันที
เกิดเรื่องอันใดขึ้น
ไฉนจึงไม่มีเสียงแล้วเล่า?!
เซียวหวนหยวนเลิกม่านขึ้นอย่างร้อนรนและรุนแรง คำพูดแสดงความห่วงใยยังมิทันได้เอ่ยออกจากปาก เขาก็ประสบเข้ากับหมอตำแยที่มีสีหน้าปีติยินดีเต็มเปี่ยม “คลอดแล้ว คลอดแล้วเจ้าค่ะ!”