เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กลิ่นคาวเลือดภายในห้องคลอดคละคลุ้งไปทั่ว ฟางกุ้ยเหรินได้รับการป้อนน้ำแก่นโสมไปหนึ่งชาม สติและเรี่ยวแรงจึงค่อยฟื้นคืนมาบ้างเล็กน้อย ทั้งยังมีแรงร้องตะโกน:
“เจ็บเหลือเกิน!”
ตั้งแต่เล็กจนโตนางไม่เคยสัมผัสกับความเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน ร่างกายส่วนล่างทั้งหมดราวกับถูกฉีกกระชากก็มิปาน
“อดทนอีกนิดเจ้าค่ะ” หมอตำแยร้อนใจจนเหงื่อท่วมศีรษะเช่นกัน “เสี่ยวจู่ท่านนี้ ท่านออกแรงอีกสักนิด เห็นศีรษะแล้วเจ้าค่ะ!”
คำพูดนี้เอ่ยออกมา ฟางกุ้ยเหรินก็กัดฟันแน่น ในช่องท้องออกแรงเบ่งอย่างรุนแรงคราหนึ่ง เบื้องล่างพลันบังเกิดความรู้สึกโล่งใจหลุดพ้นขึ้นมาทันที
“คลอดแล้ว คลอดแล้ว!” หมอตำแยอุ้มทารกที่เพิ่งโผล่พ้นมาเมื่อครู่พลางเอ่ยอย่างยินดีระคนประหลาดใจ “ยินดีด้วยเสี่ยวจู่ ขอแสดงความยินดีด้วยเสี่ยวจู่”