ตอนที่ 264 ยอมอยู่ใต้ผู้อื่น

“ไม่มีผักผลไม้แล้วหมายความว่าอะไรกัน” หลินเจี๋ยอวี๋จ้องมองฉีเอ๋อร์ตาไม่กะพริบ “ไม่มีแล้ว ผู้รับผิดชอบห้องเครื่องเล็กไม่รู้จักไปเบิกที่ห้องเครื่องหลวงหรืออย่างไร คนพวกนี้คิดจะรอให้ข้าผู้นี้ไปห้องเครื่องหลวงด้วยตัวเองรึ”

เป็นเพราะน้ำเสียงของนางนุ่มนวลเกินไปแท้ ๆ เมื่อถ้อยคำนี้หลุดออกจากปากนาง รสชาติแห่งการประชดประชันจึงยิ่งเข้มข้นลึกล้ำ

ศีรษะของฉีเอ๋อร์ยิ่งก้มต่ำลงไปอีก

“นายหญิง...มิใช่คนของห้องเครื่องเล็กเกียจคร้านนะเจ้าคะ...แต่...” นางอึกอัก “เป็น...เป็นห้องเครื่องผู้บังคับบัญชาบอกว่าฟ้าหนาวแล้ว ผักสดที่ส่งเข้าวังมีน้อยลง นายหญิงในฝ่ายในที่มีลำดับพระสนมสูงกว่าท่านยังแบ่งกันไม่พอเลยเจ้าค่ะ ดังนั้น...ดังนั้น...”