ตอนที่ 258 แหลมกลม

อากาศค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นลง การลุกจากแท่นตั่งของเวินจัวฮวาจึงกลายเป็นเรื่องยากลำบากขึ้นเรื่อย ๆ ทางตำหนักคุนเหอเลิกถวายพระพรกันไปแล้ว แต่นางทางนี้ยังคงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มแพร หลับสนิทอย่างแสนหวาน

นับตั้งแต่ไทเฮาเสด็จออกจากวัง การไปถวายพระพรฮองเฮาของนางก็กลายเป็นทำ ๆ หยุด ๆ สามวันดีสี่วันไข้ อยากไปก็ไป ไม่อยากไปก็ไม่ไป ทำสิ่งใดตามใจตนเองอย่างสิ้นเชิง ไม่ได้เห็นฮองเฮาอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาพระกระยาหารกลางวันแล้ว ชิวอิ๋งที่รักษาบาดแผลหายดีตั้งนานแล้วจึงจัดวางพระกระยาหารกลางวันเรียบร้อย เดินมาที่ข้างตั่งนุ่ม ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ไปทางร่างที่นูนขึ้นมาเป็นก้อนว่า “นายหญิง ได้เวลาตื่นมาเสวยแล้วเจ้าค่ะ”

“อืม…” เวินจัวฮวาง่วงจนลืมตาแทบไม่ขึ้น

นางพลิกตัวไปอีกทาง แล้วตอบกลับด้วยความสะลึมสะลือว่า