เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวบจนการร่ายรำของเหล่านักแสดงหลวงสิ้นสุดลง ภายในโถงไท่เหอก็ยังคงไม่มีเรื่องราวผิดปกติอะไรกันเกิดขึ้น
ทั้งเสวยจนอิ่มหนำและชมการแสดงจนพึงใจแล้ว ด้วยวัยของไทเฮาที่ล่วงเลยมาถึงเพียงนี้ หลังร่วมครึกครื้นมาตลอดทั้งช่วงเช้า พลังจิตก็ถดถอยร่วงโรยไปมากโข
นางทอดพระเนตรมองสองพระสนมผู้จัดแจงงานเลี้ยงในครานี้ ก่อนจะเอ่ยปากชมเชย “พระสนมจิ้ง พระสนมลี่ พวกเจ้าทั้งสองใส่ใจดียิ่ง”
สตรีทั้งสองที่ถูกเอ่ยนามต่างพากันลุกขึ้น ย่อกายคารวะไปยังเบื้องบนพลางก้มหน้าหลุบตาอย่างนอบน้อม
“หม่อมฉันขอบพระทัยพระพันปีแม่เลี้ยงเพคะ”
“สมควรได้รับแล้ว” ไทเฮาเอ่ยอีกประโยค แล้วหันไปมองเซียวหวนหยวน “ฮ่องเต้ วันนี้พอแค่นี้เถิด ข้าผู้นี้เริ่มรู้สึกว่าร่างกายเหนื่อยล้าขึ้นมาบ้างแล้ว”
เซียวหวนหยวนผงกศีรษะลงเล็กน้อย