ตอนที่ 248 เก็บสุราและน้ำ

“เร็วเข้า ๆ” ไทเฮาทรงยกพระหัตถ์ขึ้น ทอดพระเนตรจิ้งอันที่อยู่เบื้องล่างพลางตรัสรัวเร็ว “รีบลุกขึ้นเถิด พระสนมจิ้งก็ลุกขึ้นเถิด”

“หม่อมฉันขอบพระทัยพระพันปีแม่เลี้ยงเพคะ”

“จิ้งอันขอบพระทัยเสด็จย่าเพคะ”

ร่างหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กพากันลุกขึ้นตามลำดับ พระสนมจิ้งไม่เพียงสะสางเรื่องยุ่งยากที่ฮองเฮาสร้างขึ้นจากภายนอก ระหว่างทางที่มา นางยังได้สอนคำอวยพรวันพระราชสมภพให้จิ้งอันไปหลายประโยค

เห็นเพียงจิ้งอันเมื่อยืนมั่นคงแล้ว ก็แหงนหน้ากล่าวต่อว่า

“วันนี้เป็นวันพระราชสมภพของเสด็จย่า จิ้งอันขออวยพรให้เสด็จย่ามีวาสนากว้างใหญ่ดั่งทะเล มีอายุยืนยาวดั่งขุนเขาหนานซานเพคะ”

คำอวยพรด้วยน้ำเสียงใสซื่อไร้เดียงสาแม้จะเรียบง่าย ทว่ากลับเหนือกว่าคำอวยพรอันแฝงความนัยลึกซึ้งของฮองเฮามากนัก ไทเฮาทรงหรี่เนตรแย้มสรวล ริ้วรอยจาง ๆ ที่หางตายังเผยให้เห็นถึงความเมตตากรุณา