เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวินจัวฮวาพลันพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เพียงมองท่าทางจริงจังของบุรุษผู้นั้น หากไม่รู้คงนึกว่าเขากำลังหารือเรื่องใหญ่ของบ้านเมืองอะไรกันกับเหล่าขุนนางอยู่กระมัง
ทว่าผลลัพธ์กลับเป็นให้ตนกลับไปลูบหน้าของเขาต่อ
เวินจัวฮวาค้อนใส่เซียวหวนหยวนแวบหนึ่ง “ตามที่หม่อมฉันเห็น ฝ่าบาทต่างหากเล่าเพคะที่เป็นคนหนังหน้าหนาที่สุด”
เซียวหวนหยวนนอกจากไม่โต้แย้งแล้ว กลับหยิกเนื้อนุ่มบนแก้มของหญิงสาวเบา ๆ ก้อนหนึ่ง พยักหน้าเห็นพ้องด้วยอย่างยิ่ง
“เราก็รู้สึกว่าช่วงนี้หนังหน้าของตนเองหนาขึ้นมาบ้างแล้ว คงเป็นเพราะเหมี่ยวเหมี่ยวอบรมสั่งสอนได้ดียิ่งกระมัง”
เวินจัวฮวา “……”
ระหว่างเอ่ยล้อเล่นกันไม่กี่ประโยค พวกเขาก็มาถึงโถงไท่เหอแล้ว
ครานี้เวินจัวฮวาไม่ได้เอ่ยปากว่าจะรอฮองเฮาเสด็จมาถึงอีก และเซียวหวนหยวนก็ไม่ได้ให้โอกาสนางได้เอ่ยว่ารอเช่นกัน