กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวินจัวฮวาไม่ได้ปิดบังเขา “มีคนรังแกหม่อมฉันเพคะ”
นางชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะช้อนเปลือกตาขึ้น จ้องมองเซียวหวนหยวนเขม็ง “ฝ่าบาทจะทรงทวงความเป็นธรรมให้หม่อมฉันหรือไม่เพคะ”
ริมฝีปากบางของบุรุษขยับเปิด น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงยิ่งนัก “ย่อมทำ”
เซียวหวนหยวนไม่ถามถึงสาเหตุ ไม่ถามถึงถูกผิด อีกทั้งไม่หลบเลี่ยงสายตาของหญิงสาวแม้แต่น้อย กรอบหน้าคมคายเปี่ยมล้นไปด้วยความแน่วแน่และการเข้าข้างอย่างโจ่งแจ้ง เอ่ยย้ำอีกคราหนึ่งว่า
“เจ้าบอกเรามาว่าเป็นผู้ใด เราจะทวงความเป็นธรรมให้เจ้าอย่างแน่นอน”
ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มผสานกับสีหน้าของบุรุษในยามนี้ช่างเปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจยิ่งนัก เวินจัวฮวาเฝ้ามองจนหัวใจสั่นไหวไปวูบหนึ่ง วาจาออดอ้อนตัดพ้อติดค้างอยู่ในลำคอจนเอ่ยไม่ออก