เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ระหว่างที่อยู่เป็นเพื่อนฟางกุ้ยเหรินเพื่อรอขบวนเสด็จ ฮองเฮาก็มีรับสั่งให้พระสนมฝ่ายในคนอื่น ๆ ที่มีขบวนเสด็จขึ้นขบวนไปก่อน
สายพระเนตรกวาดมองไปรอบตัวทุกคนอีกครา เมื่อทอดพระเนตรเห็นเวินจัวฮวาซึ่งเป็นเพียงคนเดียวที่มีขบวนเสด็จทว่ายังคงยืนอยู่ที่เดิม ฮองเฮาก็เลิกพระขนงขึ้น “หยวนเจาหยีทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน เหตุใดเจ้าจึงไม่ขึ้นขบวนเสด็จเล่า”
เมื่อถูกเอ่ยนาม เวินจัวฮวาก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแผ่วเบา “มิใช่ว่าหม่อมฉันไม่อยากขึ้นขบวนเสด็จเพคะ เพียงแต่วันนี้หม่อมฉันอยากเดินสักสองสามก้าว จึงมิได้นั่งขบวนเสด็จมาตั้งแต่แรกเพคะ”
แววตาของฮองเฮาไหวระริกเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะคิดระแวงขึ้นมา
ถึงกับมิได้นั่งขบวนเสด็จมาอย่างนั้นหรือ
จะมีเรื่องบังเอิญปานนี้ได้อย่างไรกัน