กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เวินจัวฮวาเข้ามาแทนที่ตำแหน่งของเฉินเฉวียนอัน เบียดกายเข้าไปในอ้อมอกของเซียวหวนหยวน นิ้วมือเรียวเนียนละเอียดข้างหนึ่งคอยผูกสายคาดคอเสื้อให้บุรุษ อีกข้างพลางเงยหน้าขึ้น สายตาทอดย้ายจากลูกกระเดือกนูนเด่นของเขาขึ้นไปด้านบน แล้วหยุดลงที่คิ้วตาอันล้ำลึกคู่นั้น
“ฝ่าบาททรงแน่พระทัยแล้วหรือเพคะว่าจะไปรับหม่อมฉันที่ตำหนักคุนเหอ”
ยังไม่ทันรอให้เซียวหวนหยวนตอบคำ เวินจัวฮวาก็กะพริบตา เอ่ยขึ้นอย่างเอาแต่ใจระคนออดอ้อนอีกประโยค “ไม่สนเพคะ อย่างไรเสียฝ่าบาทก็ตรัสไปแล้ว คำตรัสของกษัตริย์ย่อมไม่คืนคำ ท่านจะกลับคำมิได้นะเพคะ!”
เผชิญกับดวงตาเป็นประกายระยิบระยับของหญิงสาว เซียวหวนหยวนแค่นเสียงหัวเราะเบา ๆ หยอกเย้านางโดยไม่แสดงสีหน้าว่า
“คราวนี้ไฉนจึงไม่ปฏิเสธเล่า”