ตอนที่ 220 คานบนคดคานล่างย่อมเอียง

เฉินเฉวียนอันถูกดุด่าไปยกหนึ่งแล้วจึงถูกไล่ออกไปอีกครา

ภายใต้การซักไซ้ไล่เลียงของบุรุษ เวินจัวฮวาจึงสารภาพสิ่งที่ตนกระทำลงไปทั้งหมดออกมาอย่างหมดเปลือก

ตลอดเวลานั้นเซียวหวนหยวนยิ้มเยียบเย็นไม่ถึงดวงตา สายตาล้ำลึกยากหยั่งถึงจ้องมองจนเวินจัวฮวาขนลุกชันไปทั้งตัว

“หลอกลวงเรา หยอกล้อเรา เหมี่ยวเหมี่ยว…”

เซียวหวนหยวนชะงักไปเล็กน้อย ปลายนิ้วหยาบกร้านเขี่ยเปิดสาบเสื้อของหญิงสาวออก ลูบไล้ผิวพรรณใต้เอี๊ยมตัวในของนางอย่างเนิบช้า เลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย จ้องมองนางไม่กะพริบตา

“เจ้าว่าควรจัดการกับเจ้าเช่นไรดี”