กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อ้อ? ป่วยรึ?”
เวินจัวฮวาได้ยินเช่นนั้นมือที่ถือช้อนก็ชะงักไป ใบหน้าขาวผ่องเปี่ยมล้นด้วยความใคร่รู้และนึกสนุก
“รู้หรือไม่ว่านางป่วยเป็นอะไรกัน? ถึงได้ประจวบเหมาะเช่นนี้?”
เสี่ยวอวิ่นจื่อนำความที่สายสืบจากศาลาปี้หรูส่งมาบอกเล่าต่อนายหญิงของตนอย่างละเอียดยิบ
แช่อยู่ในน้ำบ่อหนึ่งชั่วยาม แช่จนตัวเองเป็นไข้ตัวร้อนสูง… เวินจัวฮวาขบคิดคำพูดของเสี่ยวอวิ่นจื่อ พลางวางช้อนลงช้า ๆ แล้วหัวเราะหึออกมาคำหนึ่ง:
“นางช่างลงมือโหดเหี้ยมกับตัวเองได้ลงคอจริง ๆ”
นั่นคือน้ำบ่อนะ แช่ลงไปเช่นนั้น ร่างกายมิมลายไปหรอกหรือ ดูท่าแล้วนางคงประเมินความเด็ดเดี่ยวเหี้ยมเกรียมของเฉินเหม่ยเหรินผู้หยิ่งยโสตาอยู่บนฟ้าคนนี้ต่ำไปจริง ๆ
“บ่าวก็คิดเช่นนั้นขอรับ”
เสี่ยวอวิ่นจื่อพยักหน้าพลางยังมีอาการหวาดผวาอยู่ในใจ