ตอนที่ 193 เหมาะสม

ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสลัวลงเล็กน้อย เซียวหวนหยวนก็เสด็จมาถึงตำหนักหนิงจิ่ง ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องข้าง กลิ่นอายสายหนึ่งที่แตกต่างไปจากวันวานอย่างสิ้นเชิงก็ลอยเข้าสู่จมูกของเขา

ไม่หนักหน่วงเหมือนกำยานรมควัน ทว่ากลิ่นนี้กลับสดชื่นบางเบา

ในช่วงฤดูร้อนอันอบอ้าว เมื่อได้กลิ่นแล้วกลับให้ความรู้สึกปลอดโปร่งผ่อนคลาย สบายไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย

เซียวหวนหยวนเดินไปประทับลงข้างกายนาง กุมมือนางขึ้นมาลูบเล่นอย่างไม่ใส่ใจ คิ้วและดวงตาแฝงความผ่อนคลาย:

“ในโถงเปลี่ยนเครื่องหอมหรือ?”

“ฝ่าบาททรงได้กลิ่นแล้วหรือเพคะ?”

เวินจัวฮวาเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ นางคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่ารายละเอียดเล็กน้อยเพียงนี้บุรุษผู้นี้ก็ยังสังเกตเห็น

เมื่อจับได้ถึงความตระหนกในดวงตาของนาง เซียวหวนหยวนก็คาดเดาได้ว่านางกำลังคิดอะไรกันอยู่ เขาจึงอดที่จะเลิกคิ้วขึ้นมิได้