เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นับตั้งแต่เฉินเหม่ยเหรินก่อเรื่องพรรค์นั้นขึ้น วันคืนของศาลาปี้หรูก็ยากลำบากอยู่แล้ว ดังนั้นเพื่อป้องกันมิให้นายหญิงถูกกระทบกระเทือนใจอีก ข่าวคราวเรื่องที่นายน้อยรองเฉินประสบเคราะห์ ปี้เถาจึงสั่งให้นางกำนัลปิดปากเงียบสนิทมาโดยตลอด มิกล้าให้เฉินเหม่ยเหรินล่วงรู้
พอคิดว่าผู้อื่นจะมองนางเช่นไร คิดถึงนางอย่างไร เฉินเหม่ยเหรินก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ช่วงวันหมู่นี้นางล้วนอาศัยตำรับสงบจิตที่สำนักแพทย์หลวงเทียบให้ในการข่มตานอน
วันนี้ถึงเวลาที่ปี้เถาต้องไปรับยาสมุนไพรเทพสงบจิตที่สำนักแพทย์หลวงให้นางอีกครา ครั้นรับยากลับมา นางก้าวเท้าเข้าสู่ศาลาปี้หรูพลันแลเห็นนางกำนัลคุกเข่ากันอยู่เต็มลาน หนังตากระตุกอย่างรุนแรงวูบหนึ่ง บังเกิดความรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงขึ้นมาในใจทันใด
ปี้เถาดึงตัวนางกำนัลที่คุกเข่าอยู่ผู้หนึ่งไว้ พลางกดเสียงต่ำถาม “เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ”