ตอนที่ 151 เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ในคืนนั้น เซียวหวนหยวนค้างแรมที่ตำหนักหย่างซินเพียงลำพัง ภายในตำหนักบรรทมอันสลัวราง เทียนแดงสั่นไหวระริก

ยามที่เฉินเฉวียนอันปรนนิบัติฝ่าบาทผลัดฉลองพระองค์และสรงพระพักตร์ ได้ลอบเงยหน้ามองบุรุษผู้นี้อยู่หลายครา พลางนึกกังขาอยู่ในใจ

เมื่อตอนพลบค่ำ หยวนกุ้ยผินกับฝ่าบาทมิใช่พูดคุยกันจนกระจ่างแล้วหรือ อะไรกันที่เป็นคู่รักวัยเยาว์ สนิทสนมไร้เดียงสาล้วนเป็นข่าวลือ ในเมื่อเปิดอกพูดคุยกันแล้ว เหตุใดฝ่าบาทยังทรงมีสีพระพักตร์มืดมนเช่นนี้เล่า

มองดูแล้วชวนให้ขนพองสยองเกล้าเสียจริง

ขณะที่เฉินเฉวียนอันกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เหนือศีรษะพลันมีเสียงตวาดเย็นชาของบุรุษดังขึ้น “นังสารเลวผู้นี้”

เฉินเฉวียนอันถูกสุรเสียงที่ดังขึ้นกะทันหันนี้ทำให้ตกใจจนหัวใจกระตุกวูบ รีบคุกเข่าลงทันที เขานึกว่าฝ่าบาทกำลังด่าทอตน จึงรีบเตรียมโขกศีรษะขอพระราชทานอภัยโทษ