ตอนที่ 144 จริงใจ

ยามที่มีเฉินเฉวียนอันคอยพัดวีอยู่ด้านข้าง ทั้งสองคนแนบชิดติดกันก็ยังมิถือว่าร้อนเท่าใดนัก พอเขาถอยออกไปลำเลียงเครื่องเสวย เวินจัวฮวาก็คิดจะลงไปจากร่างของชายหนุ่มทันที

ผู้ใดจะรู้ว่าเพียงเอวบอบบางขยับบิดเบา ๆ ด้านล่างก็พลอยไปสัมผัสถูกจุดที่ไม่ควรแตะต้องของชายหนุ่มเข้า

เสียงหายใจของเซียวหวนหยวนกระชั้นขึ้นชั่วขณะ เขายื่นแขนออกมารัดร่างนางไว้แน่น “ขยับสะเปะสะปะอะไรกัน”

สุรเสียงตำหนิดังขึ้นเหนือศีรษะ เวินจัวฮวาเงยหน้ากะพริบตาปริบ ๆ ใส่อภิบาลบุรุษผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างไร้เดียงสา

“หม่อมฉันร้อนเพคะ อยากลงไป”

เซียวหวนหยวนปรายตามองนาง เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“อยากลงไป เหตุใดจึงไม่บอกเราสักคำ”

เขาเห็นว่านางจงใจชัด ๆ อาศัยช่วงที่ตนเองยังมีรอบเดือนอยู่ เขาแตะต้องนางไม่ได้ จึงได้แกล้งยั่วเย้าเช่นนี้