ตอนที่ 124 ไม่เป็นภัยคุกคาม

ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อของสตรีที่สั่นระริกน้อย ๆ ราวกับกำลังส่งประกายเชื้อเชิญ เซียวหวนหยวนทอดพระเนตรจนลูกกระเดือกขยับไหวเบา ๆ นิ้วพระหัตถ์ลูบไล้ขึ้นไป “เราเชื่อเจ้า”

สิ้นสุรเสียง เขาก็เลื่อนพระหัตถ์ออก ริมฝีปากบางประกบแนบสนิทบดคลึงลงมาทันที

ริมฝีปากบางถูกปลายชิวหาอันคล่องแคล่วเผด็จการของบุรุษแทรกผ่านเข้ามาอย่างดุดัน รสจุมพิตพัวพันแนบแน่นส่งเสียงเปียกชื้นที่ชวนให้ใบหน้าเห่อร้อนและหัวใจเต้นระรัวเป็นระลอก

เวินจัวฮวารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเขาบุกตะลุยชิงพื้นที่ในโพรงปากของนางอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ ทั้งยังกวาดเอาลมหายใจของนางไปด้วย เมื่อถูกกลิ่นอายบุรุษเพศอันหนักแน่นโอบล้อมเอาไว้ แววตาของนางก็ค่อย ๆ พร่าเลือน

เนิ่นนานผ่านไป เซียวหวนหยวนจึงยอมปล่อยนางอย่างยังไม่หนำใจ ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาผุดปราณชั่วร้ายแห่งเพลิงปรารถนาขึ้นมาเจือปน