ตอนที่ 59 ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าทำได้ยังไง

ตอนที่ 59 ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าทำได้ยังไง

“เหมียวๆ~ (มีอันตรายอยู่ข้างหน้า)” หลี่หลี่ตอบพลางมองซอมบี้ตัวใหญ่ที่วิ่งเข้ามาหาพวกเขาจากด้านหลัง

ดวงตาของเขาต้องคมกริบขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อมีหมาป่าอยู่ข้างหน้าและเสืออยู่ข้างหลัง การหนีจึงเป็นไปไม่ได้ ทางเดียวคือต้องใช้เสือที่อยู่ข้างหลังกำจัดอันตรายข้างหน้า

“เอ๊ะ? เจ้าแมวน้อยนี่รู้กับดักของเราเหรอ? ทำไมมันถึงหยุดตอนนี้ล่ะ?” ช่างเครื่องพูดด้วยความงุนงงเมื่อเห็นเช่นนั้น

พวกเขาตั้งกับดักไว้แนบเนียนมาก เจ้าแมวน้อยตัวนี้จะยังหาเจอได้ยังไง? มันหยุดอยู่ตรงจุดที่พวกเขาวางสายไฟไว้พอดี