ตอนที่ 31 โชคร้ายไม่เคยมาเพียงลำพัง

ตอนที่ 31 โชคร้ายไม่เคยมาเพียงลำพัง

“ใช่แล้ว แย่จังเลย” หลิวเว่ยชิวกล่าวเสริม จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับเหมี่ยวเหมี่ยวชิง

เจ้าแมวแรคคูนอ้วนจอมร้ายกาจนั้น เปรียบเสมือนสุนัขกัดลู่ตงปินอย่างแท้จริง มันไม่เห็นคุณค่าของความเมตตาเลย!

“เอาล่ะ เจ้าแมวอ้วน พวกเธอไปแล้ว เราไปกินเค้กกันไหม?” เมื่อเห็นทั้งสองเดินออกไป พนักงานขายก็ยิ้มและลูบคางของหลี่หลี่

“เหมียวๆ~ (แน่นอน)” หลี่หลี่ตอบ และเห็นเชฟกำลังยกชามใส่เศษเค้กมาให้แล้ว

เมื่อได้กลิ่นหอมของเค้ก หลี่หลี่ก็รู้ว่าการรอคอยของเขาไม่ได้สูญเปล่า

“ไม่ดีเลย พวกเธอสองคนรีบกลับมาเร็ว อาจารย์กำลังเช็คชื่อ ฉันช่วยพวกเธอต่อไม่ได้แล้ว”