บทที่_160_ผู้ปกครอง_ศิลปะขั้นสูงสุดอันแท้จริง

บทที่ 160: ผู้ปกครอง... ศิลปะขั้นสูงสุดอันแท้จริง

ไบรอนเพิ่งจะมารู้สึกตัวตระหนักถึงสถานการณ์ความน่าอับอายครั้งใหญ่ที่สุดซึ่งมิได้คาดคิดมาก่อน... ก็ต่อเมื่อเขาได้ทอดสายตาเห็นข้อความบันทึกซึ่งถูกจารึกบันทึกกลลงในสมุดบันทึกการเดินเรือโดยอัตโนมัติแล้วเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว ตัวของเขาคือผู้ครอบครองกรรมสิทธิ์ที่แท้จริงของคัมภีร์ทองคำ และนามชื่อของเขาก็ถูกสลักจารึกไว้อย่างเด่นชัดบนหน้าปก

สายโซ่สมอเรือสีทองคำเส้นหนา ทำหน้าที่เชื่อมโยงผูกมัดตัวเขากับคัมภีร์ทองคำไว้อย่างถูกต้องเหมาะสมตามทำนองคลองธรรม

องค์ประกอบแก่นแท้สำคัญทั้งสามประการของการปกครอง—ประกอบด้วย ดินแดน, ประชาชนพลเมือง, และกฎหมายที่ฝังรากลึก—ยามเมื่อองค์ประกอบทั้งสามประการนี้หลอมรวมประสานกันได้อย่างสมบูรณ์แล้วเท่านั้น จึงจะสามารถก่อกำเนิดเป็น "กฎเหล็กแห่งอำนาจราชวงศ์" อันสมบูรณ์แบบขึ้นมาได้

แม้ว่าเขตปกครองเอิร์ลแห่งกรีนวิลล์จะดำรงสถานะเป็นกรรมสิทธิ์ดินแดนของแคทเธอรีนก็ตาม ทว่าดินแดนก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือกลไกประการหนึ่งในการบังคับใช้กฎหมาย และหาได้สามารถแปรเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในกฎหมายทองคำเล่มนี้ได้ไม่

และนอกเหนือจากระดับความเข้ากันได้ขั้นสูงระหว่างตัวเธอกับกฎหมายทองคำแล้ว แคทเธอรีนก็ยังคงดำรงสถานะเป็นเพียงแค่องค์ประกอบตัวแปรประการหนึ่งเท่านั้น

จึงเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาดที่จะผลักดันให้ตัวเธอขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นองค์พระราชินี

ยิ่งไปกว่านั้น...